پروين اعتصامي شاعر گرانمايه ايران در 25 اسفند ماه سال 1285 خورشيدي در تبريز تولد يافت. اولين معلم او در دوره اي كه آموزش دختران امري باطل و مردود شمرده مي شد همانا پدر گراميش بود كه جزو دانشمندان و سخندانان و از مترجمان بنام ايران بود . بنابراين ادبيات فارسي و عربي را با مهارت هرچه تمام در نزد پدر آموخت.
استعداد و قريحه لبريز او بزودي و هنگامي كه بيش از هشت سال سن نداشت بروز كرد و در اين زمان به سرودن اشعار مختلف پرداخت .
اين شاعر معاصر، با آن كه از وي دعوت  شد، با طبعي بلند ورود به دربار را نپذيرفت و مدال وزارت معارف ايران را رد كرد.
در سال 1303 خورشيدي ( 1924م ) دوره مدرسه دخترانه امريكايي را با موفقيت به پايان برد و در جشن فراغت از تحصيل خطابه جالبي با عنوان « زن و تاريخ » ايراد كرد.
پروين پدرش را در كليه سفرهاي داخلي و خارجي اش همراهي مي كرد و بر تجارت و آگاهي هاي خود بسي مي افزود. او اشعار زيادي سروده و آثار گرانقدري از خود به جاي گذاشته كه مي توان او را يكي از ستاره هاي آسمان ادب ايران دانست .
او در تمام سروده هاي خود  راه تاريك زندگي را با پند و اندرز روشن مي كرد . اشعار وي بيشتر در مورد مسايل اجتماعي و ظلم و بيداد  شاهان و فقر عمومي مي باشد.
در سال 1313 با پسر عموي خود ازدواج كرد و پس از اندي به كرمانشاه رفت ولي چندي نگذشته بود كه وي ناچار به طلاق شد. شوهر او مردي نظامي بود و دائماً بساط عيش و نوش در خانه فراهم، و اين با طبع ظريف و شاعرانه و اخلاق معنوي وي سازگار نبود. بعد از جدايي مدتي را درگرفتگي و تحمل و صبر گذراند و لب به شكوه باز نكرد.
بالاخره در سال1320 و در سن 35 سالگي ، درحالي كه آسمان ادب و فرهنگ ايران انتظار سالهاي متمادي خدمت مجدانه وي را داشت تا بسي غني گردد ، بي هيچ نوع سابقه كسالت ، پروين اعتصامي رخ در نقاب خاك كشيد و رخت از اين دنياي فاني بربست.

کلماتی که به جای آنها از علامتهای ستاره برنگ قرمز استفاده شده اند با تشخیص سیستم بعنوان کلمات نامانوس شناخته شده اند.