بافت گليم در آذربايجانشرقي همانند ديگر نقاط ايران به صدها سال پيش برميگردد كه در گذشته بيشتر در روستاهاي اطراف به طريقه سنتي انجام ميگرفته بطوريكه پشم را با دست به نخ تبديل و بعد با گياهان رنگ آميزي و به گليم تبديل مي كردند. البته اين طريقه رنگ كردن و رسيدن به نخ به دليل سختي كار و كم يابي بعضي رنگدانه ها و يا جذب نشدن افراد جوان و دسترسي آسان و ارزان به رنگهاي شيميائي و نخهايي كه در بازار به صورت رنگ شده با مواد شيميائي وجود دارد جاي خود را به اين نوع نخ داده است.
همچنين در گذشته بافت گليم بيشتر مصرف خانگي داشته و به ندرت براي فروش توليد مي شد و ابعاد آن نيز بسته به دلخواه بافنده صورت مي گرفته ولي ابعاد گليم هاي اين استان از نظر بافت و نقوش متنوع بوده و هر منطقه بافت و نقوش مخصوص به خود را دارا بوده است. در حال حاضر بافت گليم در شهرستانهاي ميانه، هشترود، و بخش خراجوي مراغه جريان دارد.