سرپرست هيات : جواد قندگر
دوره تاريخي : اشكاني ، ساساني
وضعيت جغرافيائي و اقليمي محوطه :
شهرستان هريس يكي از شهرستانهاي استان آذربايجان شرقي است كه با شهرستانهاي سراب، اهر و بستان آباد همسايه مي باشد.
تپه فوق در 5 كيلومتري شمال شهرستان هريس واقع شده است. تپه نهرعلي يك و دو به فاصله 300 متري از همديگر قرارگرفته اند.
در شمال تپه زمينهاي كشاورزي ، جنوب تپه شهرستان هريس و در قسمت غربي و شرقي اين تپه زمينهاي كشاورزي وجود دارد. درغرب تپه رودخانه قورايلي از فاصله 50 متري تپه جاري ميباشد .
تپه شماره 1
طول : 200 متر
عرض : 89 متر
ارتفاع : 35/8 متر
طول : 136 متر
عرض : 132 متر
ارتفاع : 6 متر
پيشينه تاريخي محوطه :
قدمت اين محوطه كه بنام نهرعلي ناميده مي شود با توجه به سفالهاي جمع آوري شده سطحي از تپه به دوره تاريخي، اشكاني و ساساني مي رسد.
در گمانه زنی و لايه نگاري تپه باستانی نهرعلي هريس يك دوره اسكان كوتاه مدت اشكاني تشخیص داده شد و از روی سفالهاي بدست آمده از کاوش های باستانشناختی می توان قدمت آن را به دوره اشکانی و ساسانی منسوب داشت.
پژوهشهاي ميداني محوطه :
در سال 1378 توسط عده اي از اهالي شهرستان هريس وجود تپه اي با نام تپه نهرعلي هريس به اطلاع اداره كل ميراث فرهنگي رسيد و به دليل انجام نيافتن بررسي شناسائي باستانشناختي منطقه اغلب گزارشات به طريق گزارشات واصله مردمي مي باشد.
در سال 1378 سازمان جهاد كشاورزي شهرستان اقدام به ايجاد سد خاكي در محوطه و حريم درجه يك تپه باستاني مي نمايد كه با مخالفت اداره كل ميراث فرهنگي مواجه ميشود و در نتيجه در سال 1380 مجوزي براي گمانه زني و تعيين حريم تپه فوق صادر ميگردد و كار گمانه زني در تپه نهرعلي انجام پذيرفت و پس از مشخص شدن وضعيت تپه فوق نحوه ايجاد سد خاكي در محوطه مشخص گرديد.
نتيجه دستاوردهاي حاصله از جمله اشياء يا نتايج تاريخي و ..
طي گمانه زني در تپه نهرعلي شهرستان هريس اعلام مي گردد كه : 5 گمانه در فاصله هاي متفاوت كه بر روي تپه زده شد. 4 گمانه فاقد آثار معماري و استقرار بود و ليكن درگمانه3 قسمتي از پي بنا كه بقایای معماري مي باشد مشاهده گرديد كه اين معماري مربوط به يك دور اسكان و استقرار اشكاني و ساساني است و سفالهاي بدست آمده نشاندهنده اين امر ميباشد كه در اين تپه اسكان انجام گرفته است.
در تپه نهرعلی(2)، آثار سفالین دوره اسلامی، بیشتر از تپه نهرعلی(1) میباشد. ضمنا محوطه های باستانی فوق در برنامه های پژوهشی سال 1384 که توسط همکار محترم، جناب آقای جواد ژاله اقدم مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت. پرونده ثبتی آن تپه ها نیز تهیه و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
کلماتی که به جای آنها از علامتهای ستاره برنگ قرمز استفاده شده اند با تشخیص سیستم بعنوان کلمات نامانوس شناخته شده اند.